Carwoman

Interview: Jan Lammers

Gepost op dinsdag 2 juni 2009 door Viola in Interviews · 17 Reacties

Reageer    Plaats op Nujij.nl   

jan-lammers Rap op het circuit en rap van tong: dat typeert Jan Lammers (52). Iedere raceliefhebber heeft hem in de afgelopen dertig jaar op de internationale circuits kunnen volgen. Inmiddels is hij behalve als coureur ook zakelijk actief als directeur van het Nederlandse A1 GP Team. Daarnaast begeleidt hij autosporters, analyseert Formule 1 races voor RTL5, organiseert evenementen en geeft lezingen voor het bedrijfsleven. Voor het nieuwe glossy automagazine Avanti sprak ik hem over de ups en downs van zowel zijn zakelijke als zijn privéleven. “Ik moet nu financieel op de blaren zitten.”

Door Viola Robbemondt © House of TXT
Net als racen zit ook spreken Jan Lammers in het bloed. Enthousiasme is zijn ‘middle name’ en toehoorders krijgen een waterval van afwisselend nuchtere en dan weer filosofische woorden over zich heen: aldus insiders ‘typisch ‘Lammersiaans’. Wie hem hoort, krijgt al gauw de indruk dat er bij hem geen vuiltje aan de lucht is. Zijn lach breekt constant door en zijn eerlijkheid is bijzonder ontwapenend. Maar ‘dat ventje dat zo hard kan rijden’ kan anno 2009 bepaald niet te midden van zijn bekers op zijn lauweren rusten.

jan-lammers2

Jan vertelt: “In een paar projecten heb ik me flink verslikt waardoor ik veel geld heb verloren. Zo ben ik in 2001 begonnen met die Le Mans racewagen, de Dome. We moesten ons voor eventuele sponsors bewijzen en dus ben ik zelf gaan investeren. Je verkoopt tenslotte ook geen tickets voor een vlucht die ‘misschien’ gaat, we wilden gewoon echt meedoen. Daarbij kreeg ik financiële hulp van mensen uit mijn eigen kring, bemiddelde vrienden die erin geloofden Ik had verwacht dat ik fabrikanten hiermee zou interesseren voor deelname, maar dat is niet gelukt. Het commerciële succes bleef uit en daardoor zit ik nu diep in de schulden. Op dit moment ben ik dus hard aan het werk om er weer uit te komen. Het betekent domweg dat ik iedere dag het gevoel heb van: ik moet, ik moet, ik moet. Terwijl ik op mijn leeftijd eigenlijk wat geld over zou moeten hebben. Maar dat is dus niet zo. Zodra er nu iets binnenkomt, is het weg als sneeuw voor de zon. Het is hard aanpoten om uit de rode cijfers te raken. Over een jaar of vijf heb ik misschien de magische nul te pakken.”

rfh-2006

Jan wijt zijn eigen financiële crisis geheel aan zichzelf. In retrospect zegt hij: “De combinatie van ondernemen en sportief bezig zijn vind ik lastig. Zakelijk moet je constant dingen voor zijn, vanuit angstscenario’s werken, geen euro meer uitgeven dan noodzakelijk, analytisch denken. Wat kost het en wat levert het op? In feite moet je in zakelijk opzicht vooraf al beginnen met paniek maken. Zo min mogelijk risico’s en verantwoordelijkheden dragen en een zo groot mogelijke winst realiseren. Dus: zoveel mogelijk krijgen en zo min mogelijk géven. Terwijl ik andersom ben opgevoed. Daarbij komt dat je met autoracen en de sport nu eenmaal niet alles kunt ‘berekenen’. Het enige wat je kunt doen is je mentaal voorbereiden en zorgen dat je materiaal, de auto goed is. Vervolgens moet je als rijder geen zorgen meer aan je kop hebben zodat je je kunt concentreren en rustig kunt blijven. Ook als je linkerachterwiel afbreekt. Dat is de sportieve instelling waar ik het ver mee heb geschopt. Maar dat staat haaks op het zakelijke.”
Inmiddels is Jan – noodgedwongen – zakelijk strikter geworden. Hij zegt: “Voordat ik nu ergens in stap, wil ik zekerheid vooraf hebben. Een positieve cashflow, dus eerst het geld en dan pas uitgeven. Mijn organisatie en de boekhouding zijn nu professioneel geregeld. Dat is lekker. Maar ik heb van dit hele verhaal wel geleerd dat ik vrienden en bevriende relaties niet meer financieel wil betrekken bij mijn missie. Want als succes uitblijft, dan zit je op de financiële blaren. Feiten zijn feiten en ik zou het terecht vinden als men mij dit kwalijk neemt. Mijn schuldeisers zijn niet onbemiddeld, maar met die financiële crisis kan dat morgen anders zijn. Daarom wil ik mijn schulden ook niet door middel van faillissement afkopen, maar hen alles tot de laatste cent terugbetalen.”
jan-lammers1

Lang stilstaan bij deze pijnlijke nederlaag doet hij niet, als sportman heeft Jan geleerd te relativeren. Hij zegt: “Er waren periodes op Le Mans en in de F1 waarbij ik me, met vangrailtjes van een meter hoog, geen illusies hoefde te maken over de vraag of ik een klapband zou overleven. Dan stapte ik in en dacht: ‘Ben ik er na dit weekend nog wel?’ Daar word je nuchter van. Schulden zijn ook niet het einde van de wereld. Daarnaast heb ik wel eens gehoord dat je financiële leven zich tussen je 40ste en je 70ste afspeelt, dus ik heb nog een tijdje te gaan. Er komen nog genoeg gelegenheden om financieel ‘terug’ te komen. Ik heb tenslotte ook een fantastisch netwerk.”
Groot geluk is er ook in Huize Lammers, want zijn vriendin Mariska (37) schonk hem ruim een half jaar geleden een zoontje. Jan: “Weer vader worden was niet gepland, maar René is zeer gewenst. Vanaf dag één sta ik ervan te kijken hoeveel persoonlijkheid hij heeft. Hij heeft een paar ogen… Als hij je aankijkt, ben je de klos. Zo aanwezig. Sommige mannen zeggen wel eens: ‘Als ze zo klein zijn, heb je er nog niets aan’. Nou, ik wel. Ik doe alles, luiers verschonen, hem in het badje doen. En als hij ’s nachts wakker wordt, sta ik als eerste naast zijn wieg.”

rfh-2007

Jan leerde Mariska kennen toen ze stage bij hem op de zaak liep, ze studeerde bedrijfskunde. Na de stage kwam ze bij hem in dienst en na vier jaar samenwerken merkte het stel dat er ‘meer’ was tussen hen. Jan was in die tijd nog getrouwd met de uit Jemen afkomstige Fardous. Hij vertelt: “Verliefd worden op Mariska, die roze brillentijd, was prachtig. Maar ook dubbel, want ik heb natuurlijk veel pijn aangericht bij mijn ex en de kinderen. Ik zou die tijd niet willen overdoen. Je doet je kinderen iets aan wat je nooit voor mogelijk had gehouden. Moet je dan bij elkaar blijven en de kinderen dat negatieve toneelstuk laten zien? Is het goed voor hen om alleen bij de vader of alleen bij de moeder te leven? Ik werd erdoor verscheurd, want we houden allebei van hen en zij van ons. Alleen wij niet meer van elkaar. Daardoor was er bij ons beiden natuurlijk veel machteloosheid en frustratie. Ik ben verre van trots op hoe het is gegaan. Als je trouwt, doe je tenslotte de belofte: tot de dood ons scheidt. En dat is met ons niet zo gegaan.”

jan-lammers3

Ondertussen is Jan erg gelukkig met Mariska. “Inmiddels ben ik ook een stuk rustiger, er is niet meer zo’n chaos in mijn hoofd. Ook wat de liefde betreft is er veel meer orde in mijn hoofd. Dat is het voordeel van ouder worden. En ik heb gemerkt dat als je open en eerlijk tegen je vrouw kunt zijn, als zij echt je maatje is, je veel minder behoefte hebt om uit de band te springen. De een heeft de hond altijd aan de riem en als hij dan een keer los mag, is hij weg. Dat is logisch. De ander heeft zijn hond altijd los en dan komt het meestal gewoon goed. Als ik bij wijze van spreken in China ben, Mariska aan de telefoon heb en vertel dat ik nog niet ga slapen vind ik het heerlijk als ze zegt: ‘Ga dan lekker een massage halen’. Dat vertrouwen, er zijn dan geen bedreigingen. Mariska begrijpt dat een man een man is. Een mooie vrouw is voor een man nu eenmaal een van de mooiste dingen om te zien. Maar daar hoeven niet allerlei vervolgverhalen aan te zitten. Als ik een mooie auto zie, hoef ik hem ook niet meteen te hebben. Mijn motto is dan ook: to resist temptation is one of the finer arts of man.”
Met zijn ex Fardous gaat Jan nu redelijk goed om. Sinds vijf jaar woont zij samen met de kinderen in Florida, in Celebration vlakbij Orlando. Dochter Sumaya (14) en zoon Rayan (11) spreekt Jan dagelijks een paar keer. Jan: ”Dat gaat tegenwoordig met Skype en de webcam best. Ik vind het leuk om te horen wat ze meemaken, ik voer van die heerlijke huis-, tuin en keuken gesprekken met ze. En ja, ik mis ze constant en wil best vaker bij ze zijn. Maar ik zie ook gezinnen waarbij de gezinsleden volkomen langs elkaar heen leven. Die zitten dan samen op de bank naar de overkant te kijken. Ik zie dus vooral de voordelen van ver uit elkaar wonen. Door het leven in de VS wordt de horizon van mijn kinderen verbreed, ze hebben twee thuislanden, pikken van alles op. En hebben een Arabische moeder en Nederlandse vader. Ze doen het goed, daar ben ik blij om.”
Op de vraag of Jan voorzichtiger werd met racen nadat hij kinderen kreeg, zegt hij: “Nee, want het laatste wat ik ze wilde aandoen was dat andere kinderen tegen hen zouden zeggen, ‘Goh, jouw vader is ook een loser’. Dus gaf ik juist altijd extra gas. Dat is misschien ook het enige wat ik uiteindelijk echt belangrijk vind: dat mijn kinderen trots op me zijn als het over is met Jantje Lammers. En dat ze zeggen: ‘Hij was een goede vader.’”

, , ,

17 Reacties tot nu ↓

  • 1 Eric van Spelde // jun 2, 2009 at 14:32

    Mooi verhaal over een markante persoonlijkheid, een mens die ondanks vele tegenslagen een onkreukbaar geloof in positiviteit, samenwerking en bouwen gelooft waar velen hun al dan niet zelfbenoemde competiviteit op een afbrekende en puur egoïstische manier botvieren, zo van ‘we staan nu allebei langer in de file omdat ik jou niet voor laat gaan, maar je staat nu in ieder geval achter me en daar gaat het om’, of vluchten in stuurs ‘ik/wij tegen de wereld’ gedrag. Jammer om te lezen dat Racing for Holland hem persoonlijk zo veel geld heeft gekost – ik vond en vind het ongelofelijk stoer van hem om op die manier en zonder eerst de ‘backing’ van grote sponsors te zoeken zijn nek uit te steken, en het concept met al die kleine zwart/witte reclameblokken voor 500 gulden per stuk of zo was een briljante ingeving. Mensen die zo durven te denken én te doen moeten we in ere houden.

  • 2 Viola // jun 2, 2009 at 22:40

    Ja, vind ik ook Eric. En dank voor je uitgebreide reactie :-)

  • 3 Klassiekerrally // jun 3, 2009 at 08:19

    Ben het met Eric eens dat Jan Lammers iemand is om naar op te kijken. Een echt mens, hoe vaak tref je dat nog in de moderne racerij?
    Dit vond ik ook een mooie: “Daarnaast heb ik wel eens gehoord dat je financiële leven zich tussen je 40ste en je 70ste afspeelt.”
    Dat stemt me hoopvol ;)

  • 4 Viola // jun 3, 2009 at 12:04

    Yep, een echt mens. Die ook kwetsbaar durft te zijn. Is een aantrekkelijke eigenschap in een man, vind ik.

  • 5 Martin // jun 3, 2009 at 12:14

    @Viola
    Is ook een aantrekkelijke eigenschap in een vrouw…..(helaas wat zeldzaam ;-) )

    ps
    leuk dat je in dat nieuwe magazine staat! ik zal het niet kopen maar ja, ik heb dan ook niet veel met auto’s ;-)

  • 6 Viola // jun 3, 2009 at 12:15

    Ohw, ik dacht dat kwetsbaarheid bij vrouwen wat dikker gezaaid is. Mannen zijn toch meestal de stoeren?

  • 7 Martin // jun 3, 2009 at 12:22

    wake up

    !!

  • 8 Klassiekerrally // jun 3, 2009 at 12:42

    Ik ben van mening dat het tonen van kwetsbaarheid eerder een teken van ware kracht is dan een teken van zwakte. Daardoor dwingt het bij mij meer respect af dan stoer-doenerij.

  • 9 Viola // jun 3, 2009 at 12:52

    Zekers… I rest my case.

  • 10 Martin // jun 3, 2009 at 13:22

    @ KR: vanzelfsprekend.
    @ VR: denken in termen als ‘sterke en zwakke geslacht’ is een nogal achterhaalde, vind je niet?
    Bovendien: overal vind je mensen die zich verschuilen achter drukdoenerige patserpraat, dan wel verworven status-symboliek om onzekerheid/kwetsbaarheid te maskeren. (oei, hier kunnen -ik zei: kunnen- auto’s ook deel van uitmaken, tricky statement derhalve ;-)) .
    Om 1 of andere reden heb ik zelfs het gevoel (niet erg wetenschappelijk onderlegd, true) dat binnen deze groep mensen de meerderheid uit mannetjes bestaat.

    PS
    Martin rijdt ook een auto zoals je weet, een knap stoere zelfs, hihi ;-)

    PS2
    genoeg gefilosofeer nu even :-P

  • 11 Viola // jun 3, 2009 at 13:40

    @Martin: zeker waar. En ik zou het leuk vinden als je mij een foto van jouw auto mailt, zodat we weer een kandidaat hebben voor de Carwoman-rubriek Jouw Auto. Mail me er wat bijzonderheden bij – hoeft niet zo uitgebreid als de voorgaande heren – en ik ben game om ‘m te posten. Kom maar op met die stoere bak waarin jij je onzekerheid verbergt ;-)

  • 12 Martin // jun 3, 2009 at 14:07

    hahahaha, ja, nou meis, ik kan je zeggen, wie zich in een auto als de mijne waagt die moet sterk in zijn/haar schoenen staan om zich daar in te durven voortbewegen. Ik zal de foto nemen als die noodgedwongen (parkeerdruk) onder een boom staat: ondergepiest door de vogels komt die nog beter ‘uit de verf’…hihihi.

    kunnen we er niet direct een, hoe heet dat ook alweer, zo’n rijtest bij doen, hahahaha….gosh.

    Ik hoor jou al “deze Twingo rijdt gewoon super, die 4wheel drive ontbreekt maar hij lijkt in veel op de BMW4ST, superstil karretje, en vanaf 95.000 heb je een heel leuk instapmodelletje met ingebouwde Nespresso”…hahahaha, oh God…jongens, ik word melig, sorry, ik bedoel het niet kwaad :-)

    Foto krijg je, in alle standjes? Hey, ik ga er niet op verleidelijke wijze overheen bungelen hoor, er is een grens aan alles! ;-) Exterieur en Interieur? Detail-shots (velgen bijvoorbeeld?).

    Of is 1 snapshot afdoende (vast wel).

    Your wish is my command (voor deze ene keer he? ;-).

    Wanneer moet dit dan allemaal?

    Groetjes,
    M

  • 13 Martin // jun 3, 2009 at 14:13

    oeps, had ik het te bont gemaakt?
    niet door de filters, maakt niet uit; sorry if so.

    zal binnenkort wat toesturen, met verhaaltjes daarbij als ik daar tijd/inspiratie voor vind.

    naar jouw email adres neem ik aan?

    M

  • 14 henk jan // jun 3, 2009 at 22:08

    Respect voor Mr Jan Lammers.

  • 15 Paul Beijersbergen // jun 18, 2009 at 22:27

    Kijk, en daarom verzamel/bouw ik alle wagens waar Jan in heeft gereden in de schaal 1:43 na.
    Jan is Jan, een zeer geschikt mens.
    Hij heeft in meer dan 250 verschillende wagens gereden waar ik er inmiddels nu 205 van in mijn vitrine heb staan, nieuwsgierig?
    Kijk maar eens op mijn site http://www.paol.nl

  • 16 rob // aug 11, 2009 at 20:50

    Titia (mijn vrouw) en ik hebben Jan en Mariska een korte periode prive gekend.
    Zowel Jan als Mariska zijn geweldige mensen. Dapper, skilled en met veel humor.
    T en I hebben niets met de racerij.
    Het mooie aan Jan en Mariska is dat ze dat goed begrijpen.
    Ik hoop dat het ze altijd goed gaat!

  • 17 Gerard Roumimper // sep 5, 2009 at 15:27

    Jan betekent voor mij meer dan een goed sportman. in de FF 2000 heeft hij me goed op weg geholpen, ook financieel. Daar waar de meesten opgeven gaat hij door en dat siert hem.
    Spirtitueel zit hij op een hoog niveau en moet vertrouwen op zijn eerste ingevingen. Ik hoop tot ziens, gr Gerard

Mijn reactie